شبهای بارونی دیگه نمیخوام

عشقهای رنگینو دیگه نمیخوام

هرچی غم وغصه وبی قراریست

دیگه تمومه نه دیگه نمیخوام

عادت من گریه شده صبح تاشب

این گریه هاروهم دیگه نمیخوام

اون عشقی که منوکنارزدورفت

نه دیگه اون عشقواصلانمیخوام

اگه که خورشید نوروازمن گرفت

میرم سراغ مهتاب خورشیدونمیخوام

میگن که عشق مثل یه نوع کشک شده

این عشق مثل کشکو من دیگه نمیخوام

هرروز نشستن سرکوچه عشق

این انتظاربیخود رودیگه نمیخوام

اگه اگه گل روشوازمن گرفت

این گلهای خوشبوروهم نمیخوام

اگه دروغ باشه رسیدن به یار

هرگزمن این رسیدنو نمیخوام

میگن که شهرعاشقا چه دوره

من این همه راه دورونمیخوام

اگه نخواستن بشه عادت واسم

من ودلتنگی وشعرام

من واون کوچه بن بست

یه گیتار نیم شکسته

بازهمون عاشق دربست

سهم من چی بوده دنیا

چرا این قصه سیاهه

چراباز صداش نمیاد

چلچله توکنج خونه

روبه روم همش تباهی

پشت من مثل سرابه

اینو باید میدونستم

زندگی لیوان آبه

فاصله ازما چی میخواد

کی پلها رو باز شکسته

کی بازم به یاد یارش

پیش یاس تنها نشسته

گریه کردم زیر بارون

تا بدونی عشق همینه

میشکنه قلب یه عاشق

تاغم یارونبینه

توروخواستن آرزومه

باتمام اشتیاقم

بیا ای نورشفابخش

تشنه رنگ نگاتم

میسازم واست عزیزم

یه کلبه توکوچه دل

آدمی از جنس عشقه

نه از خاکه نه که از گل

منتظرمیشم بیایی

باهمون گیتارخسته

ته اون کوچه بن بست

میدونم پیدانمیشه

مثل توتوکل دنیا

بامن غمزده سر کن

تابشیم باهمدیگه ما

اگه من کمم عزیزم

واسه عشق پرغرورت

کمیموببخش گل من

به خیال پرسرورت

رودستای نازک گل

وقتی شبنم بوسه میزد

تو همون لحظه دل من

به دل توتکیه میکرد

میدونم کل جهانم

واسه عشق تو کمه کم

اگه قلبتو ندی من

میشینه توش هی غم وغم

پیاده زدن به جاده

درکنار قاصدکها

شده کارمن همیشه

تاببینم توروتنها

کاش میشد تودشت سرسبز

عکس چشماتوکشیدن

این شده نذر دل من

واسه به تورسیدن

گلکم نکو که برگرد

نگوکه مشکل زیاده

بیادستاموبگیرتا

بگذریم حتی پیاده

نمیدونم چراکه عشقا

همیشه پست وبلنده

جلوشون کوه بلندو

پشتشون دره تنگه

خدایا کمک میخوایم ما

تارسیدن به گل یاس

اگه عشق معجزه توست

میکشونه این دلم رو

اون صدای آتشینت 

توسکوت مطلق شب

اون کلام دلنشینت

اگه تومسیرعشقها

همیشه پست وبلنده

ولی اینوهم بدون که

آخرعشقا قشنگه

نمیخوام همش بگم که

اون منم یه مردعاشق

امامیخوام که بشم من

واسه تویه عشق لایق

تومثل سبزه قشنگی

مثل عطر یاس خوشبو

پیش من باش تانپرسم

آخه عشق من کجاست کو

توغروب سرد ووحشی

تنها دلخوشیم توهستی

من که آخر ندونستم

آخه چی رومیپرستی

اگه غم رومیپرستی

مثل اون فصل یخ وسرد

قسمت میدم به احساس

نکن این دلم پرازدرد

اگه عشق رومیپرستی

قسمت میدم به رویا

بگیراین قلب شکسته

تابسازیم مایه دنیا

کم دارم توی جهانم

هم تورو هم اون نگاهت

یه کپی از عشق ودوستی

حسی که من به تودارم

مثل یه جور نیایشه

جنس بلور عشق من

همش پرازیه خواهشه

اگه نگی که خل شدم

میخوام تورو دیوونه وار

شایدکه کم باشه ولی

دوست دارم هزار هزار

این حسو من به کی بگم

شده واسم یه التماس

توقلب من مثال کوه

همش داره یه انعکاس

بازم میگم عاشقتم

قلب منو بگیر عزیز

هیچ وقت نده به دست باد

یااین که اونو دور نریز

زدم یه فال حافظی

گفت که تویک مسافری

واسه رسیدن به دلت

همسفر راه دلی

عشقت توراه دوریه 

برواونوتنها نذار

یه وقت حس قشنگتو

به زیرپای خود نذار

دلم به عشقش میتپه

توهردقیقه هرنفس

کاش بگیره دست منو

دل من مثل شقایق

دل توگریه عاشق

دل من نشست کناری

دل تومثل قناری

دل من دلش گرفته

دل توعزاگرفته

دل من رنگش پریده

دل توخوشی ندیده

دلم اما پرامیده

دل توقوی سپیده

دل من مثل ترانست

دل تویه آشیانست

دلتودلم کجادید

دل من چرانفهمید

دل من کجاست حواسش؟؟؟

دل توکجاست نگاهش؟؟؟

دلم اماپرکشیده

دل توچراندیده؟؟؟

دل من توآسموناست

دنبال دل تواونجاست

دل من شاعروتنهاست

دل توعاشق دریاست

دل من اشکاش میریزه

دل توچه نازوریزه

دل من منتظرتو

دل تومنتظرمن

یه اتفاق ساده بود

                    اماپرازاوج نیاز

                                 جوونه زودتوی دلم

                                                    اون عشق تومثل یه راز

بااون نگاه آتشیت

                      دلم رسیدبه انتها

                                   کاش که ببینی عشقمو

                                                           حتی شده یه نیم نگاه

وقتی چکاوک می خونه

                        توکلبه پراز وفاش

                                         دستای سردموبگیر

                                                             بریم باهم تاانتهاش

توروخدایه وقت نری

                      قلبم حسابی بگیره

                                وقتی تونیستی عشق من

                                                       یه گوشه آروم بمیره

بیاباهم یکی بشیم

                   بگذریم ازهرچی سراب

                                       بیا که عشق وآرزو

نشه سوال بی جواب

                        فدای توهرچی دارم

                                      حتی دل شکسته ام

                                                          بیا بیا ای نازنین

نشد نشد که این دلم

باتوباشه عاشق پیشه

ای گل عشق صورتی

دوست دارم تاهمیشه

اگه که این فاصله ها

دست ازسرمابرداره

میرم به جنگ مشکلات

تااون نفس که راه داره

هرچی دارم فدای تو

حتی گل شقایقم

بگوبگوکه بامنی

توتک تک دقایقم

بیاعزیز بی نظیر

بیابهم دل ببازیم

روقله شعروغزل

یه کلبه باعشق بسازیم

بیاکه حس بودنت

واسم خودزندگیه

اون لحظه بی توبودن

تماما آشفتگیه

کاش که بیای توزندگیم

بغض گلوم هق هق نشه

اون دوتادست مهربون

مرحم بی کسیم بشه

گفتم بهت عزیزکم

یاتویاخاک گورسرد

چون این جهان بدون تو

زندگی بی توچقدرسردبود

تمام هستی بد ویکرنگ بود

بی توشبارنگ غم ودردداشت

ظلمت اشک ونم کمرنگ داشت

وقتی که رسیدی به من غم زده

آن کنج نشین غم وماتم زده

درد دگراذن دخولی نداشت

غصه شتابان به فرارپاگذاشت

آمدی وماه به کناری کشید

رحمت زهره به دل من رسید

مهرتوچون گوهر ودٌر(ثمین)

یادتودرتاریکی ماه مهین

باتوبدی واشک پایان رسید

خوبی ولبخندبه دل من رسید

پرشده دل ازرنگ سبزاحساس

حسی قشنگ مثل یه دستهِ یاس

تادم مرگ همیشه دریادمی

بدجورنشست به قلب من

اون ضربه های آخرین

مهلت ندادی که بشم

دلباخته وعاشق ترین

اگه تودیدی من کمم

برای عشق آتشین

ببخش وبگذرازدلم

اینه توان آخریم

دست خودم نیست به خدا

منم بااین شکسته دل

قبول کن ازمن عشق من

اینه تمام دردودل

اگه که تنها موندمو

کسی روقلبم نمیخواست

منوببخش عزیزدل

دل منم زیاده خواست

قسم به عشق پاک تو

قسم به اون مشکل گشا

میشم برای لحظه هات

یه عاشق بی ادعا

بگیرتودست سردمو

اگه واسم هم نفسی

نذاربمیره این دلم

تواین هوای بی کسی

توخلوت ودلواپسی

دربین این شهرشلوغ

تواین فضای پردروغ

یکی بیادکه کس باشه

بی کینه وهوس باشه

یه عشقی ازجنس حباب

صاف, دلنشین مثال آب

اگه شده پربکشیم

حتی تا زهره برسیم

خورشیدوما؛دک نکنیم

به هیچ کسی شک نکنیم

به خوبی هاپشت نکنیم

هموفراموش نکنیم

احساس وماپربکنیم

ازجنس خوب عاطفه

کمتربه هم دروغ بگیم

بذارکه کم شه فاصله

جون بذاریم واسه عشق

حتی اگه زمان بره

دستامونوبهم بدیم

اگردانی که من مستم

سبوی می چوبشکستم

سلامم گیریارا

که چون اززندگی خستم

هنرنزدتوباشدکه

همه گردتومحسورند

نه من که مست وشبگردم

مثال شب پرازدردم

سخاوت آن بود یارا

که گیری دست سردم را

نه اینکه بالگدکوبی

تمام روح وجسمم را

به کوی عشق توهرشب

بدون ترسی ازمردن

چوپروانه که میگردد

بدون ترسی ازسوختن

همش میگردموشادم

چراچون قلب وروحم را

فقط تنهابه تودادم

پذیراباش عشقم را

توراسوگندبرمستی

که چون دل راندادی من

ای عزیز دل انگیز

بگذارسرنوشت تامیتواند

تاآن دم که جان داردبتازد

بگذارابرهای سیاه بی کسی

بابیشترین توان ببارد

وقتی چترماعشق است

هیچ قدرتی رایارای بردنیست

آن زمان کزتودورم

یادتوهردقیقه بامن است

آگهم کن که آگه باشم

دمی لحظه ای حتی ذره ای

به جزازفکرتوبیرون نشوم

نفرین سیاه برفاصله ها

بیادست دردست پشت درپشت

پل زنیم برفاصله تارسیدن

بیاتاآن جا که روح پرمیکشد

به جزاندیشیدن به همدیگر

به چیزدگرنیندیشیم

بیاپارچه عشق ووفاداری را

باخون خودپررنگ سازیم

قسم بسازیم ازاعماق وفاداری

معشوق یک باشیم تاابد

ای عزیز دل انگیز

چه بگویم برایت

وقتی کلمات دربیان احساسات

ناچیزوحقیرند

همین رابدان که تورا

بی دلیل دوست میدارم

چون وقتی توهستی

بگو بگو که خسته ازدل بستنم

توراه بی نهایتی به انتظارنشسته ام

بگوبدانم که مراعاشق شدی ای دلبرک؟؟؟

بگوبگو که ورنه من آماده شکستنم

بگوکه انتظاروصبربه کی رسدبه انتها

بگوبدانم از چه رو,زهمدیگرشدیم سوا

توراقسم به اشک ابرتوراقسم به آسمان

برس به من که بی کسم توراقسم به عشقمان

شبهای بی هویتی شبهای تاریکی وسرد

همش دلم پریشونه بگوچراغصه ودرد؟؟؟

بگوکه کی تومیشوی برای قلب من نگار

بگوبه کی شوددلم پرازیه حس ماندگار

سبد سبد شعروغزل فدای خاک پای تو

برای بازگشتنت چه خواهی عشق من بگو

اگرکه شعرام خسته اند اگرکه دل شکسته اند

همش فدای عشقمان ازاین جدایی خسته ام

دفترخاطراتمان شبیه دل نوشته نیست

ازبس که گریه کرده ام دیگرشکل نوشته نیست

فرقی نداردای عزیزیادت همیشه زنده است

عاشق بی قرار شب

یه گوشه ای نشسته بود

به انتظارعشق خود

چشماشوروهم بسته بود

میخواست که هی پربکشه

ولی نمیدونست کجا

میخواست که اونجابمونه

ولی نمیدونست چرا

دل که به راه عشق سپرد

کسی اونونگاه نکرد

حتی صدای آشنا

دیگه اونوصدانکرد

عاشق بی قرارشب

دیگه اسمش یادش نبود

ازبس که منتظرنشست

تاصبح حتی خوابش نبرد

توراه عشق وعاشقی

خیلی دلش شکسته بود

ازبس که غصه خورده بود

رنگش همش پریده بود

همه اونودیده بودن

میگشت توی خیابونا

شایدکه عشقشومیدید

حتی شده یه نیم نگاه

عاشق بی قرارشب

یک دشت پرحماسه بود

وقتی که آروم جون میداد